Rezerwaty i Parki Narodowe Ameryki Północnej

Kanada wzięła przykład z USA i w roku 1885 objęła ochroną początkowo niewielki obszar który w późniejszym czasie przekształcił się w Park Narodowy Banff. W roku 1911 powstał w Kanadzie Canadian Park Branch, który był odpowiednikiem amerykańskiej Służby Parków Narodowych, i od tego czasu w Kanadzie zaczęło powstawać coraz więcej rezerwatów i parków narodowych. W chwili obecnej istnieje ścisła współpraca pomiędzy organizacjami ochrony środowiska w USA i Kanadzie, np.: w sprawie migrujących pomiędzy tymi krajami ptaków.
Najbardziej widoczna jest ta współpraca w sprawie Parku Pokoju Waterton-Glacier, który leży po obu stronach granicy między USA i Kanadą. Park ten był połączeniem dwóch sąsiadujących ze sobą: Parku Narodowego Waterton Lakes i Parku Narodowego Glacier. Pomimo tego iż te dwa parki nadal są administrowane oddzielnie, to jednak prace i badania naukowe prowadzone są tam wspólnie.
Meksyk z kolei, jest ubogim krewnym swoich bogatych sąsiadów z północy, co się z tym wiąże jest daleko w tyle jeśli chodzi o ochronę przyrody. W 1992 roku Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody obliczyła iż 11% całej powierzchni Stanów Zjednoczonych stanowią rezerwaty i parki narodowe. Mogło by się wydawać iż jest to dużo, lecz należy pamiętać iż ochroną objęta jest duża część niezamieszkanej Alaski. Sytuacja w Kanadzie jest odrobinę gorsza, ponieważ ochroną objęte jest 7% powierzchni kraju. Jednak problem jest tego typu iż obszary chronione są zbyt małe aby mogły stworzyć odrębne ekosystem. Sytuacja statystyczna w Meksyku wygląda imponująco, gdyż jest to aż 20% całęgo obszaru, jednak dane te nie są potwierdzone.